Van de sportwereld gaan we naar een andere machocultuur, de Nederlandse Krijgsmacht. Voor velen is het misschien moeilijk voor te stellen dat homoseksuelen daar openlijk hun geaardheid kunnen tonen, vanwege de mannenwereld die daar heerst. Hoe staat het ervoor met de acceptatie van homoseksuelen in het Nederlandse leger?

250px-Dontaskdonttellcredible.jpg
Trainingsgids van het DADT beleid. Foto: Wikipedia.nl

 

Homoseksualiteit is nogal een gevoelige kwestie in de ‘stoere mannencultuur’ van het leger. Denk aan het Don’t ask, don’t tell (DADT) beleid van het Amerikaanse leger. Dit beleid hield in dat homoseksuele, lesbische en biseksuele soldaten en officieren dienst mochten nemen in het leger, op voorwaarde dat ze hun seksuele geaardheid verborgen zouden houden voor hun mede-soldaten en officieren. Ze mochten dus niet over hun geaardheid praten, laat staan het uiten. De reden voor dit beleid was dat het ‘een groot risico’ met zich mee zou brengen voor de morele standaarden en discipline binnen het leger. Homoseksuelen mochten het leger nog wel in, maar alleen als ze dus toneel konden spelen. Deze regel die door Bill Clinton in 1993 werd ingevoerd, werd in 2010 weer afgeschaft door Barack Obama.

Maar dat homoseksualiteit in de Verenigde Staten wat gevoeliger ligt dan in ons land, wisten we ook wel. In Nederland gaat het een stuk beter met de acceptatie in het leger, maar er is ruimte voor verbetering, blijkt uit een artikel van het maandblad ACOM, de bond van het defensie personeel. ‘’In Nederland is de juridische en organisatorische regelgeving weliswaar voldoende maar er is nog ruimte voor verbetering. Dit blijkt uit een internationaal vergelijkend onderzoek dat in opdracht van Defensie is uitgevoerd door The Hague Centre for Strategic Studies (HCSS).’’

Uit eerder onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau bleek dat over het algemeen bezien er geen sprake is van een grote mate van homonegativiteit binnen Defensie. ‘’De meeste personeelsleden staan niet afwijzend tegenover homoseksualiteit, hoewel zij soms wel moeite hebben met meer zichtbare uitingsvormen. Dat wil niet zeggen dat er geen reden is voor beleid. Van discriminatie en fysiek geweld is in dit onderzoek niks gebleken.’’, aldus het onderzoek. Zo blijkt dat het merendeel van het Defensiepersoneel, zo’n 90 procent, geen problemen heeft met homoseksualiteit en vindt dat homoseksuele mannen en vrouwen hun leven moeten leiden zoals zij willen.

In het onderzoek zijn verschillende interviews opgenomen met homoseksuele mannen en lesbische vrouwen die werkend zijn bij Defensie. Openlijke discriminatie blijkt weinig voor te komen, toch zijn de verhalen van respondenten niet uitsluitend positief. Beledigingen, pesterijen en ‘’grapjes’’ komen veel voor. ‘’Veelzeggend is ook dat een kwart van de respondenten (allen mannen) op hun werk niet open zijn over hun homoseksualiteit.’’

m1mzuu6aeiy5.jpg
Defensie boot op de Gay Pride 2012. Foto: Flickr.com

Opvallend is dat volgens het onderzoek homoseksuele mannen het moeilijker hebben in de krijgsmacht dan lesbische vrouwen. Homoseksualiteit wordt als een zwakte gezien in de machocultuur van de krijgsmacht. ‘’Homo’s moeten hun mannelijkheid bewijzen en vrouwelijk gedrag wordt niet getolereerd. Lesbische vrouwen tasten het machismo niet aan. Eventuele problemen die zij ervaren lijken eerder voort te vloeien uit het feit dat zij als vrouw minder status hebben en minder serieus genomen worden, dan uit hun seksuele voorkeur.’’

Zoals de bijna gehele Nederlandse mentaliteit rondom homoseksualiteit, geldt in de krijgsmacht ook het volgende: niemand heeft er problemen mee, totdat ze er mee worden geconfronteerd in hun directe omgeving. ‘’In de enquête zegt één op de tien defensiemedewerkers niet geconfronteerd te willen worden met homoseksualiteit. 4% wil liever niet dat hun kind les krijgt van een homoseksuele docent en 12% wil liever geen homoseksuele buren.’’ Daarnaast blijkt een groot deel moeite te hebben met twee mannen die in het openbaar affiniteit met elkaar tonen.

De cijfers zijn niet schokkend. De Nederlandse Krijgsmacht scoort dan ook hoog als het gaat om LHBT-acceptatie in het leger. Sterker nog, we staat op de tweede plek, blijkt uit een artikel van NU.nl. Deze index opgesteld door het The Hague Centre for Strategic Studies. Defensie doet sinds een paar jaar ten slotte ook mee met de Amsterdam Gay Pride. Turkije is het allerminst positief over homoseksualiteit in het leger en staat daarom ook op de 77ste plaats. De Verenigde Staten hebben ondanks de afschaffing van het Don’t ask, don’t tell beleid nog een lange weg te gaan, ze staan namelijk op de veertigste plek.

De organisatie Stichting Homoseksualiteit en Krijgsmacht zet zich sinds 1980 in Nederland in voor acceptatie van homoseksualiteit in het leger. Hun missie is ‘’het bevorderen van de sociale acceptatie, gelijkheid en evenredige arbeidsparticipatie van LHBT–personeel binnen de werkomgeving en het leefklimaat van de Defensieorganisatie.’’ Voor meer informatie over LHBT-acceptatie en Krijgsmacht kan je terecht op de website. Foto: Flickr.com

logo-site.png
Logo Stichting Homoseksualiteit en Krijgsmacht. Foto: desbetreffende stichting.

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties